Έργα & Μεταφράσεις - Ποιήτρια, Συγγραφέας Και Μεταφράστρια

Portfolio

Δείτε εδώ το λογοτεχνικό και μεταφραστικό έργο της Χριστίνας

Προηγούμενο

Επόμενο

Περιγραφή

*SOLD OUT*

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Δεν είχες δει τα μάτια πάνω σου. Το κακό που σού ‘λαχε δύσκολο να υπάρξει. Δεν αντιλήφθηκες πως πρόκληση ήσουν για κάποιους. Δε σ’ ένοιαξε τι πίστευαν οι άλλοι. Δε λογάριασες τα σύμβολα. Κοπανιόσουν. Τον εαυτό σου κλωτσώντας. Δε σε πέταξες στον τοίχο. Να σπάσεις. Όπως έπρεπε. Γονατιστός μέσα στο βασιλικό για χρόνια βαστώντας σκαλιστά ροδοπέταλα, τη γλώσσα και το πρόσωπο βουτώντας στη γαβάθα, δε σκέφτηκες πως τέτοιο μίσος κόχλαζε στα πνευμόνια τους. Τα δικά σου κοίταζες. Γνώσεις ετερόκλητες φόρτωσες τον εγκέφαλο. Κράμα φιδιού πάνω σε ραβδί, ισορροπίας σε ζύγι – τίτλους κι ιδιότητες – προεδρική υπογραφή. Τι να σου κάνει η μαγνητική, τι να σου πουν οι βιοψίες, κύρτωσαν τα κόκαλα από τους τόνους· καρηβάρισαν οι κνήμες.

Περιγραφή

*SOLD OUT*

Η Θώμη και η Χρύσα. Δυο καθημερινές γυναίκες από τη Θεσσαλονίκη. Πλαισιωμένες από οικογένεια, φίλους, συναδέλφους και εραστές. Αγωνίζονται – η καθεμία στο δικό της μικρόκοσμο, η καθεμία με τον τρόπο της. Παλεύουν με τους άλλους, τις συνθήκες, τα προβλήματα και τους εαυτούς τους – με την κούραση, τα τραύματα, τις αναμνήσεις. Μέχρι που η πανσέληνος θα οδηγήσει στη γιατρειά…

Έπαινος Νουβέλας Ομίλου για την UNESCO ΤΛΕ Ελλάδας 2017

Περιγραφή

Ο Τόμας Μπέρνχαρντ (1931-1989) είναι γνωστός, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, πρωτίστως ως πεζογράφος και δευτερευόντως ως δραματουργός. Υπάρχει, όμως, μια ακόμα συγγραφική όψη του, εκείνη του ποιητή, που είναι η περισσότερο σκιασμένη και γίνεται γνωστή στην Ελλάδα ουσιαστικά για πρώτη φορά, χάρη στην παρούσα έκδοση-μετάφραση ολόκληρου του ποιητικού έργου του.

Ως ποιητής εξελίχθηκε μέσα στον χρόνο, προσεγγίζοντας ολοένα και περισσότερο προς εκείνον τον ψυχισμό και τη στάση απέναντι στη ζωή, τον εαυτό του και τους ανθρώπους, που γνωρίζουμε από την πεζογραφία του, ό,τι μπορούμε σχηματικά να ονομάσουμε αρνητισμό.

Περιγραφή

Γιατί οι selfies κατόρθωσαν να γίνουν μέχρι σήμερα το πιο πετυχημένο είδος εικόνας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Ποια είναι η αναλογία τους προς το προσωπικό πορτρέτο και την αυτοσκηνοθεσία;

Ο Βόλφγκανγκ Ούλριχ θεωρεί τις selfies τον πρώτο τύπο ενός δημοκρατικοποιημένου και παγκοσμιοποιημένου πολιτισμού εικόνας. Μέσω της ψηφιοποίησης, οι εικόνες αυξήθηκαν και απέκτησαν τεράστια σημασία. Το γεγονός ότι παράγονται πιο εύκολα, και διαχέονται και μοιράζονται γρηγορότερα σε σύγκριση με το παρελθόν, δεν οδηγεί μονάχα στη βεβαιωμένη «παλίρροια εικόνων», αλλά αποδίδει και επιπλέον λειτουργίες στις εικόνες.

Για πρώτη φορά οι άνθρωποι είναι δυνατόν μέσω εικόνων να ανταλλάσσουν απόψεις ακριβώς όπως συμβαίνει μέσω του προφορικού ή γραπτού λόγου. Η εδώ και πολλά χρόνια διακηρυγμένη «εικονική στροφή» έχει γίνει πραγματικότητα.

Περιγραφή

Στον γερμανόφωνο γλωσσικό χώρο, η Μαρτίνα Χέφτερ, γεννημένη το 1965, έχει αναλάβει κάτι σαν πρωτοποριακό ρόλο. Στη νέα της ποιητική συλλογή Θα μπορούσε να γίνει και ωραίο, περιγράφει, βασισμένη στην προσωπική εμπειρία της με ένα πρόσωπο του οικογενειακού της περιβάλλοντος, την καθημερινότητα και την ατμόσφαιρα ενός γηροκομείου. Ή μάλλον: Αναζητά και βρίσκει ποιητικά εκφραστικά μέσα για το αναπότρεπτο και δήθεν ανείπωτο, που οι περισσότεροι από εμάς φοβούνται και γι’ αυτό αποσιωπούν.

Μια ιδιαίτερη κατάσταση προκύπτει από το γεγονός ότι ένα μέρος της ιστορίας (ή της ποιητικής σύνθεσης, αναλόγως τον τρόπο θεώρησης) έχει συλληφθεί ως κείμενο για σκηνική παράσταση. Διότι η Μαρτίνα Χέφτερ, που κατάγεται από το Άλγκοϊ και ζει από τη δεκαετία του 1990 στη Λειψία, και η οποία πριν από τις τέσσερις ποιητικές συλλογές της δημοσίευσε τρία μυθιστορήματα, δεν είναι μόνο συγγραφέας αλλά και χορεύτρια, και δουλεύει, ως περφόρμερ της ποίησής της, πάνω στο σημείο τομής μεταξύ κίνησης και γλώσσας.

Περιγραφή

Τα ποιήματα της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν ανταποκρίνονται στο είδος της ταπεινής, της καθημερινής ζωής. Αντλούν από την ιστορική μνήμη, ωστόσο ποτέ δεν απέχουν από την πιο επίκαιρη, ανθρώπινη γεωγραφία. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως η σπουδαία δημιουργός, κατορθώνει το πολυπόθητο. Να δώσει φωνή στις μορφές που μπορεί μοναχά η τέχνη. Μια φωνή που θα τραγουδά και θα υμνεί, δίχως πίκρα καμιά, μια προσευχή για τον άγγελο-φύλακά της του ανθρώπου ζωής. Μια ποίηση που δοκιμάζει να θεραπεύσει την παραμόρφωση ενός ολόκληρου τοπίου, εκείνου που στα μάτια της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν κινδυνεύει κάτω από το δειλό, ισπανικό φως, ανάμεσα σε πολλούς νεκρούς μαχητές με δίχως όνειρο, για πάντα μακρυσμένους από την αγάπη, τα άστρα, το φεγγαρόφωτο και την τελετουργία της απλής και ανόθευτης ζωής.

Για πρώτη φορά στα ελληνικά κυκλοφορεί το σύνολο του ποιητικού έργου της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν.

Περιγραφή

Ανάμεσα στους γερμανόφωνους ποιητές της μεσαίας γενιάς ο Τομ Σουλτς, το 1970 στο Όμπερλαουζιτς γεννημένος και μεγαλωμένος στο Ανατολικό Βερολίνο, ανήκει σε εκείνους, οι οποίοι προτιμούν το αφηγηματικό ποιείν της πειραματικής ποίησης. Οι ποιητικές του δουλειές για τη μετάφραση φαίνονται ιδιαιτέρως κατάλληλες γι’ αυτό, αν και αυτές βρίσκονται στις ακόμα επαρκείς γλωσσικές-δημιουργικές απαιτήσεις, τις οποίες εκείνος μεταφέρει σε ένα άλλο ιδίωμα. Ο Σουλτς, ο οποίος εργάζεται και ο ίδιος ως ποιητής-μεταφραστής, γράφει τακτικά επίσης ταξιδιωτικά ρεπορτάζ. Όχι σπάνια αυτά επιδρούν σαν μία εναλλακτική μορφή πρόζας των ποιητικών του αφηγήσεων, στις οποίες, εκτός από τα παιδικά του χρόνια στη ΓΛΔ και τις διάφορες πλευρές της γερμανικής πραγματικότητας, επεξεργαζόταν ξανά και ξανά τα αναγνωριστικά του ταξίδια στην Ευρώπη και στο σύνολο της υδρογείου σφαίρας.

Περιγραφή

Η μύγα Λέων Ζούμζα ξυπνάει ένα πρωί και βρίσκει τον εαυτό της μεταμορφωμένο σε «πελώριο σπονδυλωτό», δηλαδή σε άνθρωπο. Το λιοντάρι της σάτιρας του Κουρτ Τουχόλσκι μεταλλάσσεται σε πολική αρκούδα που ανακαλύπτει το μοδάτο Βερολίνο. Το μοντέλο του αγάλματος της Αφροδίτης από το διήγημα του Προσπέρ Μεριμέ εργάζεται ως νεαρή δούλα σε μια «επιχείρηση» που παρουσιάζει αιφνιδιαστικές αναλογίες προς τον σημερινό εργασιακό κόσμο. Ένα διήγημα του Κλάιστ μεταφέρεται στο μέλλον, όπου οι τελευταίοι τέσσερις άνθρωποι πολεμούν μεταξύ τους. Το ποίημα της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν διασταυρώνεται με τον φανταστικό κόσμο του Χ. Φ. Λάβκραφτ και προκύπτει ένα ποίημα που, αξιοπερίεργα, ακούγεται σαν τον Γκότφριντ Μπεν.

Οι μεταλλάξεις είναι επτά ιστορίες και ένα ποίημα, με αντίστοιχο πρότυπο και σημείο αναφοράς ένα κλασικό κείμενο – από την Κοκκινοσκουφίτσα μέχρι τη Βιρτζίνια Γουλφ.

Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2020

Περιγραφή

Με αφορμή την Poetry Expo 23 και σε συνεργασία με την ομάδα της Expo, διαμορφώσαμε το project «Η πάλη των λέξεων/The battle of words», με μια μικρή και στοχευμένη συλλογή ποιημάτων για τον πόλεμο, την κοινωνική αδικία, την ενδοοικογενειακή βία, την έμφυλη βία, την αστυνομική βία… την κάθε μορφή βίας, αλλά και τον ρατσισμό, την εξορία, τη διαφθορά στην πολιτική, την αδιαφορία της πολιτικής, την πείνα, την προσφυγιά, τους αγώνες για ένα καλύτερο μέλλον. Περιλαμβάνονται ποιήματα 24 ποιητών και ποιητριών μας με κοινωνική ματιά, με κοινωνική κριτική, με κοινωνική καταγγελία.

Περιγραφή

Αυτή η ανθολογία συγκεντρώνει πενήντα αξιόλογους, διακεκριμένους και αναγνωρισμένους ποιητές, αποτυπώνοντας το φάσμα της σύγχρονης ποίησης στην Ελλάδα και αναδεικνύοντας την πολυφωνία που κυριαρχεί στις διάφορες τάσεις της ποιητικής πραγματικότητας της χώρας.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Ο Johann Gustav Droysen έχει περιγράψει την ελληνιστική εποχή ως «τη νεωτερική περίοδο της αρχαιότητας». Ένας τέτοιος χαρακτηρισμός γεννά δικαιολογημένα αμφιβολίες ως προς το ακριβές νόημα και την ευστοχία του. Ωστόσο, αναμφίβολο είναι ότι η σημερινή εποχή, με τους αλματώδεις ρυθμούς της παγκοσμιοποίησης, διαθέτει οξυμμένο αισθητήριο όσον αφορά τον χαρακτηρισμό και την αξιολόγηση της ελληνιστικής εποχής. Παραδοσιακά –και αυτό επίσης από την εποχή του Droysen – η ελληνιστική εποχή ερμηνευόταν ως εποχή οικουμενικότητας και οικουμενισμού, ενώ ως βασικά χαρακτηριστικά της εκλαμβάνονταν η σύνθεση και η συγχώνευση των πολιτισμών. Οι ειδικοί έκαναν λόγο για συγκρητισμό ή συγκρητισμούς και θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιήσουν τον όρο melting pot (αγγλ. χωνευτήρι).

O εμπλουτισμός του υλικού των πηγών μας από την ελληνιστική εποχή και, κυρίως, η –αρχικά καθυστερημένη– διερεύνηση των μαρτυριών από τα εκάστοτε αυτόχθονα, δηλαδή μη ελληνικά, περιβάλλοντα (συμπεριλαμβανομένης της παρουσίασης νεοανακαλυφθέντος ή για πρώτη φορά επεξεργασμένου, μεταφρασμένου και σχολιασμένου υλικού, όπως κείμενα σε σφηνοειδή γραφή ή δημοτικοί πάπυροι) έδωσαν ολοένα και μεγαλύτερη αφορμή για την αναθεώρηση παραδοσιακών αντιλήψεων και για διαφοροποιημένες οπτικές.

Έτσι προκύπτει μια ορισμένη βασική αποτίμηση της εποχής: η ελληνιστική εποχή δεν ήταν ούτε περίοδος ενοποιητικής συγχώνευσης του ελληνικού και του ανατολικο-αιγυπτιακού πολιτισμού ούτε εποχή απλής επικάλυψης των αντίστοιχων αυτοχθόνων πολιτισμών από τον ελληνικό. Αντίθετα, πρέπει να κατανοηθεί ως ένα κράμα διαφόρων διαδικασιών προσέγγισης και οικειοποίησης, συνάντησης και επαφής, αντίστασης και απόρριψης.